Waarom buitenlanders meestal geen werk mogen doen in Indonesië

Volgens de Indonesische immigratie- en arbeidsregels mag je niet zomaar betaald werk verrichten voor een bedrijf of klanten in Indonesië zonder de juiste vergunning. Dat komt doordat de Indonesische overheid wil:

• lokale banen beschermen voor inwoners

• buitenlandse concurrentie in de arbeidsmarkt beperken

• duidelijke belasting- en werkvergunningregelingen hanteren

Als je in Indonesië wilt werken voor een Indonesisch bedrijf (of klanten die in Indonesië gevestigd zijn), heb je een werkvergunning en werkvisum nodig (zoals een KITAS/IMTA), die meestal gesponsord moet worden door de werkgever. Zonder die vergunning mag je dus géén werk verrichten volgens de wet.

Wat betekent dit voor studenten en digital nomads?

Veel mensen die in Bali zitten voor studie, stage of remote werk begrijpen niet precies wat “werken” juridisch betekent. Als je in Bali bent met een toeristen- of digital nomad-visum en je doet remote werk voor een bedrijf buiten Indonesië, dan wordt dit door de immigratie vaak wel geaccepteerd — maar het is geen vervanging voor een officieel werkvisum.

Belangrijk om te weten:

✖ Je mag niet betaald werk doen voor Indonesische bedrijven als je geen werkvergunning hebt.

✔ Je mag online werken voor bedrijven buiten Indonesië (bijv. je Nederlandse klanten), mits je de correcte visumstatus hebt.

Als je werkt voor klanten of een werkgever buiten Indonesië en je inkomen daar vandaan komt, dan is dat een andere situatie dan lokaal werk — maar juridisch gezien blijft het onderdeel van de visumregels.

Digital Nomad & Remote Worker Visa (E33G)

Om tegemoet te komen aan de groeiende groep remote workers heeft Indonesië een speciaal visum geïntroduceerd: het Remote Worker Visa, officieel met code E33G (ook wel Digital Nomad Visa genoemd).

Wat houdt het in?

Het Remote Worker Visa laat je toe om tot ongeveer 1 jaar in Indonesië te wonen en online te werken, zolang je inkomen afkomstig is van buitenlandse bedrijven of klanten.

Hier gelden o.a. deze regels:

• Je moet een geldig paspoort hebben dat nog minstens 6 maanden geldig is.

• Je moet kunnen aantonen dat je werk doet voor een bedrijf buiten Indonesië (bijv. een contract of inkomensbewijs).

• Er gelden financiële criteria, zoals bewijs van een minimuminkomen (bijv. een bepaald bedrag per jaar — bijvoorbeeld rond USD 60.000 afhankelijk van de regels).

• Je mag geen salaris of vergoeding ontvangen van Indonesische bedrijven of klanten.

Voordelen

• Je verblijft legaal in Indonesië terwijl je online werkt.

• In sommige gevallen kun je familie meenemen.

• Je kunt meerdere keren het land in en uit reizen als de status dit toestaat.

De exacte regels kunnen veranderen en er zitten voorwaarden aan — zoals inkomenseisen en bewijs van werk. Het is geen vervanging voor een volledig werkvisum als je lokaal werk wilt doen of voor Indonesische klanten.

Werken met een officiële werkvergunning

Als je betaald wilt werken voor een Indonesische organisatie of een lokale baan wil aannemen, dan heb je een werkvergunning nodig (IMTA) en een werkvisum (KITAS).

Dit is een intensiever proces dan een toeristen- of remote-visum en moet meestal geregeld worden door de werkgever die je in Indonesië in dienst neemt. Denk hierbij aan:

• goedkeuring van een werkgeversplan (RPTKA)

• aanvraag van een werkvergunning (IMTA)

• visum via Indonesische ambassade of consulaat

Belangrijk om te begrijpen

• Toeristen- en bezoekvisa laten je niet juridisch betaald werk doen in Indonesië.

• Remote work via een digital nomad-visum is een speciale regel die je legaal op afstand laat werken, maar alleen voor inkomens uit het buitenland.

• Betaald werk in Indonesië zelf vereist een officiële werkvergunning en visa die verder gaan dan wat de meeste expats en nomads zonder lokale werkgever kunnen krijgen.